© 2023 by EK. Proudly created with Wix.com

  • w-facebook
  • Twitter Clean
  • w-flickr

Kaartenhuis

March 22, 2019

 

Al enige tijd bevinden wij ons in kalm vaarwater. Laatst dacht ik nog, bijna al te lang… Maar die gedachte stopte ik snel weg. Lotte is redelijk stabiel en het zorgteam ook (dacht ik). Ik had weer ruimte gekregen om andere dingen te gaan ondernemen het afgelopen halfjaar. En daar geniet ik zo met volle teugen van, dat ik die onheil-gedachte negeerde. 

 

Het afgelopen halfjaar heb ik steeds wat meer opdrachten aangenomen. Ik ben al ruim 2 jaar zzp’er en via via komt er steeds wat leuks op mijn pad. Daarnaast zag ik in de oprichting van de vereniging EMB Nederland een kans om de stem van de groep EMB’ers nog beter te laten horen, dus ben ik toegetreden tot het bestuur ervan. Toen daarna ook de LOOK aanklopte omdat zij graag een oudervertegenwoordiging in het bestuur wilde hebben, heb ik ook daar ja tegen gezegd. Mijn agenda staat dus tegenwoordig vol met allerlei afspraken die niet aan Lotte en haar zorg gelinkt zijn.

 

En dan vraagt ineens onze vaste zorgverlener of ik even tijd heb voor een serieus gesprek.
Direct gaan bij mij de alarmbellen af. Een zwangerschap. Ik hoop dat ik heb kunnen mompelen ‘gefeliciteerd’ maar mijn hoofd zat direct vol stress en sloeg linea recta in de regelstand.
Bij deze zorgverlener komt namelijk een extra lang zwangerschapsverlof kijken, wat al begint met afbouwen bij 20 weken, stoppen met werken bij 28 weken ….en dan werkt ze ook nog eens 24 UUR per week. Het zorgvuldig opgebouwde kaartenhuis viel in elkaar. 

 

Direct is ons weer helemaal duidelijk dat de zorg voor Lotte ons klemvast zet. Telkens weer.
Iedere keer als je denkt dat het vaarwater rustig is en je begint te ontspannen, komt er wel weer iets om de hoek kijken waardoor alles weer verandert. En dan ervaar je ook direct hoe broos die ontspanning is die je bereikt had, want het stress niveau is meteen weer sky-high.

 

Mijn humeur is direct omgeslagen ook al probeer ik die knop heldhaftig om te zetten. De kinderen mogen hier tenslotte niet de dupe van worden, maar het lukt maar moeizaam. De gedachte aan het enorme gat in het rooster is verlammend. Zelfs het sporten levert mij nu onvoldoende ontspanning op.


Gelukkig heb ik onderhand een groot netwerk opgebouwd en krijg ik van allerlei kanten namen van zzp’ers door die misschien nog wel wat ruimte hebben om een deel van de zorg op te pakken.

Gedwongen door de tijdsdruk en mijn eigen stress, begin ik kennismakingsafspraken te plannen in mijn agenda die al zo vol is. Ik ken mijzelf te goed en weet dat ik pas weer inwendige rust krijg als de vervanging geregeld is. Maar wat zie ik tegen die kennismakingsgesprekken en daarna het inwerken op. Het weer moeten wennen aan ‘nieuwe’ zorgverleners in ons huis…

 

Het zoeken van invallers is al een puzzel, het financiële plaatje wat daarbij komt kijken bezorgt mij hoofdpijn. Invallers zijn altijd duurder dan je vaste zorgverleners en dan drukt het salaris van de zwangere zorgverlener ook gewoon op het budget. De zwangere zorgverlener zal noodgedwongen al haar vakantiedagen moeten opnemen want zij krijgt maar een beperkt aantal weken ziektegeld. De arbeidscontracten die je je zorgverleners mag bieden van het zorgkantoor, zijn nu eenmaal nogal kaal.


We hadden net extra budget voor Lotte gekregen, o.a. om deze zomervakantie een midweek met de jongens op vakantie te kunnen gaan en Lotte thuis te laten met een team zorgverleners. Dit kunnen we nu direct vergeten. Gelukkig had ik hierover nog niks tegen de jongens gezegd.

 

De vrijheid die ik de laatste maanden ervaren heb en zo goed voor mijzelf ingevuld had, wil ik niet meer kwijtraken. ‘Is deze gedachte niet te egoïstisch?’ vraagt dat duivelse schuldgevoelstemmetje in mijn hoofd. ‘Moet ik niet gewoon alles afzeggen en de zorg zelf oppakken zolang ze nog bij ons is?’
Zelf zorg leveren vind ik helemaal niet erg, maar ik wil gewoon niet mee naar haar school. Dat stuk van haar leven hoort van haar te zijn, daar hoor ik als moeder helemaal niet bij te zijn. Gelukkig is Lotte daar ook erg duidelijk in, zij wil dat ook niet. Dat duivelse stemmetje is weer even gesust. 

 

Volop ga ik door in de regelstand om het kaartenhuis opnieuw op te bouwen en de stress weer te onderdrukken. Weet iemand, waar stevigere lijm voor de herbouw van ons kaartenhuis te verkrijgen is ?

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Uitgelichte berichten

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Recente berichten

November 15, 2019

November 3, 2019

September 28, 2019

September 6, 2019

August 18, 2019

July 16, 2019

June 25, 2019

June 1, 2019

May 20, 2019

Please reload

Archief